Smakelijk voorproefje
Eén blik op het techniekeiland middenin de zaal zegt genoeg: een beest van een geluidstafel, een lichtcomputer voor bewegend licht en een aantal laptops verraden een stevige rol voor de techniek in deze voorstelling. Er is regelmatig discussie over de vraag of dat nou nodig is: zoveel mooie dure plaatsen verstoken aan de technici en hun apparaten. En soms is een regiecabine of een plaats helemaal achterin de zaal een prima alternatief. Maar bij live muziek met zenders in een akoestisch ingewikkelde zaal als het Muziekgebouw aan ’t IJ, waarbij licht, geluid en video ook nog eens spatgelijk moeten gaan, is plaatsing essentieel voor kwaliteit. » lees verder over Holland Festival 2011 – The Long Count
Het eerste wat opvalt is de maar half gevulde zaal. Hallo, hier gaat een veelbelovende opera in première! Dit zijn de Operadagen Rotterdam! Waar is iedereen? De Rotterdamse Schouwburg doet het beste wat je in zo’n geval kunt doen: de stoelkeuze vrijgeven zodat iedereen dichtbij de spelers kan zitten.
Klanktapijt
Met een bekkenslag begint de muziek. Of misschien is ‘muziek’ niet helemaal het woord. Het is een geluidsdecor, een ‘klanktapijt’ zoals componist Wim Henderickx het noemt. Eén voor één komen de leden van het HERMESensemble op en nemen plaats elk op één van de dertien stoelen. » lees verder over Operadagen Rotterdam 2011 – Medea tussen kunst en kitsch
“Wat ga je missen als ik er niet meer ben?” “Iemand om mee te dansen.” Om haar zoon Darren dat ontwapenende antwoord te ontlokken moet Susan de vraag een aantal keren herhalen. Maar het antwoord is allesomvattend. Samen dansen, daar gaat het om in de relatie tussen moeder en zoon Pritchard.
An event with dancing
We zijn een avondje bij hen op bezoek, alles wijst op een ouderwets feestje. Een houten dansvloer met stoelen eromheen, een spiegelbol en een klimpaal, speakers met discoknipperlampen erop, Susan in een strakke glitterjurk waar haar bh onderuit piept. ‘An event with dancing’ – meldt de boventiteling ten overvloede. » lees verder over Festival aan de Werf 2011 – Susan & Darren
De prikklok
Associaties met de fabriek uit Modern Times dringen zich op als je denkt aan de prikklok. Al is de ponskaart vervangen door een pasje of badge, het principe blijft gelijk: elke medewerker die begint te werken meldt zich aan, wie klaar is meldt zich af. De klok heet tegenwoordig een terminal. En je kunt er ook je verloftegoed op zien, en doktersbezoek of werk buitenshuis melden. Urenregistratie 2.0. » lees verder over Geautomatiseerde urenregistratie
Integratie
Het is een logische wens om rooster en urenregistratie te integreren. Je wilt zien of de werktijden kloppen met het rooster. En als ze niet kloppen wil je weten waar dat aan ligt. Als de praktijk regelmatig verschilt van de planning wil je de afwijkingen analyseren, patronen herkennen, medewerkers aanspreken op hun gedrag of er juist als planner lering uit trekken voor volgende roosters.
Bovendien: aangezien de cao Nederlandse Podia overwerk definieert als werk buiten het rooster, heb je als je onder die cao valt de combinatie van geplande en gewerkte tijd nodig om de overwerkregels toe te passen. » lees verder over Integratie van personeelsplanning en urenregistratie
Culturele instellingen kunnen niet meer zonder private financiering. Crowd funding is hot, maar elke instelling zoekt manieren om sponsors, donateurs en vrienden te werven.
Dat betekent allerlei acties:
- potentiële donateurs vinden;
- bijhouden wie is benaderd, wanneer en op welke manier;
- vastleggen wie heeft gereageerd op een mailing of belronde;
- giften registreren, incasseren en de betaling controleren;
- jaarlijks herinneringen sturen en een bedankje voor een mooie gift. » lees verder over Fondsenwerving
