Implementatie is een proces

“De implementatie duurt maximaal twee uur.”
Een medewerker van een van mijn klanten heeft een systeem gezien en is laaiend enthousiast. Ik frons mijn wenkbrauwen en dat vindt ze niet leuk. “Wat is dan implementatie?” vraag ik. “Nou gewoon, dan zetten ze alle instellingen voor je goed en kun je aan de slag.”

Ah, oké. Dan heb je een omgeving waarin je kunt inloggen en waar je logo boven staat. Interessant dat de leverancier dat “implementatie” noemt. In mijn hoofd is implementatie toch echt iets anders: een proces.

Je hebt een werkwijze, je kiest een nieuw stuk gereedschap, en dan begint het pas. Hoe werkt dat gereedschap, waarvoor ga je het precies gebruiken (en waarvoor niet)? Wat verandert er voor wie? Hoe leg je dat uit aan collega’s, klanten, betrokkenen? Hoe leg je vast wat je afspreekt? Bij wie kunnen mensen terecht met vragen? Welke ruimte is er om bij te sturen? En wanneer vind je dat het klaar is? Om maar iets te noemen.

Of de medewerker dat allemaal met de leverancier heeft besproken? Jawel. Maar de leverancier dacht dat het vanzelf wel goed zou komen. En als het echt nodig is, willen ze heus nog wel een training geven. Tegen een prettig uurtarief.

Mijn conclusie: implementeren is geen knop die je indrukt, maar een verandering die je samen vormgeeft. Het begint niet bij het systeem, maar bij wat jij ermee wilt bereiken. Twee uur daarvoor is een giller.